حسين اي روح جاويد اي شهيد در زمان جاري
زلال نام تو، در هر زمان تا بي كران جاري

تو ظلمت سوزي و نور علي نو از رخت پيدا
شعاع نور سيماي تو در هفت آسمان جاري

تو، آن اسطوره اي، تنهاترين مردم ستم سوزي
كه مانده ياد ما ناي تو در اعماق جان جاري

الا اي قهرمان عرصه ي مردي و جانبازي
تو اي در هر زمان و هر مكان و لامكان جاري

زتو سد ستبداد و ستم بشكست و ويران شد
تو آن موج خروشاني كه گشتي ناگهان جاري

هزار و چارصد سال است كز تو پا گرفت انسان
غريو ناي حق گوي تو چون موج روان جاري

بريدند حنجر هيهات منا الذله گويت را
پيامت شد يه عزم زينب اما در جهان جاري
 

شبي دراز شبي خالي از سپيده منم
طلوع تلخ غروبي به خون تپيده منم
پي نظاره ات اي يوسف سراپا حسن
كسي كه دست و دل از خويشتن بريده منم
كر است عالم و من عاجز از سخن گفتن
خيال مي كنم آن گنگ خواب ديده منم
خوشا به حال تو اي سرو رسته بر سر ني
نگاه كن منم اين بيد قد خميده منم
كسي كه از همه سو زخم تيغ ديده تويي
كسي كه از همه زخم زبان شنيده منم
اگر به كوره ي داغ تو سوختم خوش باش
غمت مباد كه شمشير آبديده منم
 

اين زيارت بوى ديگر مى دهد / بوى دلبر، پور كوثر مى دهد
بوى مهدى، سرو هستى مى دهد / بوى ياسين ناى عرشى مى دهد
بوى قائم، بوى امر و مقتدا / اشك قائم، بر شهيد كربلا

زيارت «ناحيه مقدسه» سوگ نامه تأثّرانگيز و مرثيه سوز ناك امام مهدى(عليه السلام)براى امام حسين(عليه السلام) در روز عاشوراست كه عاشقان و شيفتگان اهل بيت(عليهم السلام) در روز عاشورا و غير عاشورا3 آن را زمزمه مى كنند.
امام زمان(عليه السلام)، زائر و مرثيه سرا و وارث حسين(عليه السلام) است؛ كسى كه زمان در تحت اختيار او و تمام صحنه ها و لحظه ها هر روز در مقابل نگاه او است. با نگاهى نافذ جاى جاى دشت بلا و لحظه به لحظه حماسه عاشورا و سختى و تلخى واقعه طف را مشاهده و سوز عطش و سوزش سيلى و تازيانه را بر پيكر عاشورائيان لمس مى كند.
زيارت شونده هر كسى است كه نامش رباينده دل ها و صحن و سرايش آتش افروز جان ها و حرمش، آرامگاه قلب ها و تماشاگه رازهاست.
هيچ زيارتى همانند اين زيارت، عمق فاجعه كربلا را بيان نكرده است. در حقيقت اين زيارت آموزه هايى از عشق، معرفت، عرفان، سوز، حماسه و توسل است. در عين حال كه مرثيه است، مسؤوليت آفرين و حركت ساز هم مى باشد و بر سفيران هدايت عاشورايى شايسته و بايسته است كه با عنايت بيشترى به اين زيارت توجّه كنند و جايگاه والاى اين زيارت را در مجالس حسينى متذكر شوند.

سيماى زيارت

اين زيارت شامل ده بخش كلّى است:

1. سلام

اين نام الهى و زمزمه بهشتيان، رمز گشايش و سلامتى است. سلام در نورديدن فاصله ها و نشانه نبودن فاصله است. راستى در طليعه كدام زيارت «سلام» نيست؟ اما اين زيارت از اكثر قريب به اتفاق آنها بيشتر سلام دارد كه مجموع آنها در چهار محور بيان شده است:

1ـ1. سلام بر انبيا(عليهم السلام)